Kuciapa

Wiersz o Waldemarii, Matce Gnomów

Kuciapa jak wąwóz skalisty
Co wnętrza mego mur kruszy
Niestety, zmieniła dziś zdanie
Nie dane mi smyrać podbrzuszy

Wnętrze jej niczym anioła
Odwiedzone przez sokoła
I inne zwierzęta domowe
(Kuna raz wsadziła głowę)

O aniele święty!
Paliłeś z mą damą skręty
A gazety bulwarowe
Donoszą, żeś wypił połowę

Wiem, że nie możesz być moją
Bo się kumysem opiłaś
Przez dawną przysięge Twoją
Koreczek w kuciapę wsadziłaś.

Kocham Cię i wielbię.

metadane
autor: Michaś Winnicki aka Lord Darth Wander
opublikowano: 30.07.2008, Nieformalny Dzień Poezji w KS
link: Wandea Ludu