I płakać mu się chce

[poem] W otoczeniu świateł i blasków Gdzie hałas mów i oklasków Młody wandejczyk siedzi w fotelu W którym siedziało bardzo niewielu.

I płakać mu się chce.

Słyszy okrzyki, dźwięków oktawy Radość imprezy, towarzyskie zabawy On siedzi w milczeniu sam na fotelu Na którym siedziało bardzo niewielu.

I płakać mu się chce.

Wspomina czasy, gdy działać uwielbiał Razem działali wszyscy, każdy się spełniał.

Wraca do rozmów, przyjemnych lub nie, Przez pamięć których teraz smucić się.

Płakać mu się chce, lecz nie z powodu samotności czy zmian. To z powodu gwałtownych w serce dwóch doznanych ran.

Dwóm najważniejszym v-bytom. [/poem]

metadane
autor: Arkadij Magov
data: 15 stycznia 2008 r.
link: wandea
uwagi: szczególnie znane dzięki sensacyjnej interpretacji muzycznej w wykonaniu tow. Bruthusa Peruna.