Historia

Sarmacka Armia Ludowa od czasu powstania brała udział w wielu konfliktach zbrojnych i potyczkach. Początkowo działała na terenie Sarmacji, stanowiąc zbrojne ramię Sarmackiej Republiki Socjalistycznej. Po upadku tej ostatniej, SAL wyemigrowało wraz z postępowcami na południe, kontynuując swoją funkcję w Mandragoracie Wandystanu.

I tu też znalazło się dla niej wiele zadań. Ciągle niespokojna granica wandejsko-rajńska, interwencje podczas rewolt w Gnomii i Morvanie, konflikt o Anhalt ze Stołockiem i odparcie kabaretowej inwazji Księstwa Lixtii-Christenburg (kanadyjskiej nanonacji) to tylko niektóre okazje w których zołnierze wandejscy płacili swoją krwią, potem (a w tym ostatnim przypadku - ostrymi lulzami) za bezpieczeństwo ziemi wandejskiej i powodzenie światowego ruchu rewolucyjnego.

Założycielem i długoletnim głównodowodzącym SAL była legenda wirtualnego ruchu rewolucyjnego mandragor-senior ppłk. Michaś Winnicki. Po jego rezygnacji funkcję przejął ppłk. Michał Czarnecki (obecnie również mandragor-senior), uczestnik Powstania Elfidzkiego. Od grudnia 2010 na czele SAL stał osobiście mandragor ppłk. Alojzy Pupka. W lipcu 2012 dekameron Anarchia Napalm Perun, działając w imieniu mandragora Pupki, powołał na funkcję głównodowodzącego tow. mjra oksymorona Prezerwatywa Tradycję Radzieckiego.

Stopień podpułkownika jest najwyższym w Sarmackiej Armii Ludowej. Jest to dziedzictwo porewolucyjne - gdy postępowe rady żołnierskie zdecydowały się rozstrzelać rozstrzelać wszystkich najwyższych oficerów. Stopień podpułkownika nosił m.in. tow. Wanda.

Materiał poglądowy