Nasz Wieczny Przywódca

"O życiorysie Czcigodnego Ojca Krakozów możnaby pisać setki tomów, o Jego dokonaniach zaś – tysiące"

Illianowicz Władimir Karol, "Moja własna autobiografia", Illianowiczowsk 2007

krakozja_illianowicz.png

tow. Władimir Karol Illianowicz (krak. Вуадімір Карол Ілляновіч, ur. 15.06.1949 w Gyrbangułach, zm. 10.04.2011 w Illianowiczowsku) – Najjaśniejszy Uśmiech Krakozjańskiego Nieba, Czcigodny Ojciec Narodu i Państwa Krakozji, Przywódca Krakozji w latach 2007-2011.

Illianowicz przyszedł na świat w ubogiej rodzinie hodowców koni na Dzikich Polach. Już od najmłodszych lat wykazywał ponadprzeciętne zdolności przywódczo-organizacyjne oraz wielką wrażliwość na biedę i ludzką krzywdę. W wieku 20 lat wyjechał do Wandystanu, gdzie ukończył z wyróżnieniem studia hipologiczne i weterynaryjne na Ludowym Uniwersytecie Wandejskim. Podczas pobytu w Genosse-Wanda-Stadt zgłębiał także Nauki Wandowe oraz przyswajał sobie idee komunistyczne. Po powrocie do Krakozji utworzył Partię Komunistyczną, która przejęła władzę w Krakozji, ustanawiając w kraju ustrój autokracji totalitarno-socjalistycznej.

Dzięki mądrości Illianowicza lud pracujący Krakozji zdobył władzę i umacniał w swej ojczyźnie państwo ludowo-włościańskie w zgodzie z naukami Czcigodnego Ojca Narodu. Władimir Karol Illianowicz ocalił Krakozję od biedy i niedostatku oraz zjednoczył wszystkie dotychczas skłócone ze sobą Żuzy. Wdzięczny lud Krakozji nazwał stolicę swej krainy właśnie nazwiskiem Ojca Krakozów.

Serce Czcigodnego Ojca Narodu zasnęło tragicznie 10 kwietnia 2011 roku, gdy samolot Najjaśniejszego Uśmiechu Krakozjańskiego Nieba rozbił się na Dzikich Polach. Władimir Karol Illianowicz został ogłoszony Wiecznym Przywódcą, a Jego doczesne szczątki spoczęły w Złotym Mauzoleum w Illianowiczowsku.