Historia miasta

winnicaquote2.png

Urbanistyka

Robotniczo-Włościańskie Ludowe Miasto Winnica-Radzieck zbudowane zostało na gruzach dawnego burżuazyjnego miasta leżącego na tym samym terenie, na podstawie Generalnego Planu Urbanistycznego Robotniczo-Włościańskiego Ludowego Miasta Winnicy-Radziecka, w duchu urbanistyki agrarystyczno-socrealistycznej.

W wyniku jego realizacji, Winnica-Radzieck stała się miejscem przyjaznym człowiekowi wandejskiemu, gdzie mieszkalne kwartały mieszają się z wszechobecnymi terenami zielonymi, w tym parkami, ogrodami warzywnymi oraz sadami owocowymi.

Komunikacja

Niech nie zmylą was szerokie ulice – w mieście zakazane jest poruszanie się komunikacją indywidualną nienapędzaną siłą mięśni, zaś drogi przeznaczone są wyłącznie dla pieszych, rowerów, trolejbusów, kombajnów, oraz czołgów1.

Nazwa miasta

Nazwa miasta pochodzi od nazwiska pierwszego Mandragora Socjogramu, nieśmiertelnego tow. ppłk. Michasia Winnickiego, a także wielkiego budowniczego państwa wandejskiego, tow. Prezerwatywa Tradycji Radzieckiego.

Podział administracyny

Robotniczo-Włościańskie Ludowe Miasto Winnica-Radzieck podzielone jest na sześć dzielnic, każda z własnym autonomicznym zarządem – Akademogródek, Asmodzieje, Karakachany, Lederierz, Radzieck i Starę Winnicę. W Karakachanach obowiązuje dodatkowo podział pomocniczy na osiedla, z racji wielkości dzielnicy – są nimi: Grygórki, Iwiczna oraz Leszówka.


  1. Nie dotyczy czołgów będących własnością prywatną, te prosimy zostawić na jednym z parkingów przesiadkowych na rogatkach miasta.