Krzysztof Kowalczykowski

Krzysztof Troy Kowalczykowski. Kaizer Cesarstwa Valhalli. Odznaczony Orderem Przemysłu Włókienniczego.

Były ojciec Swiecki Swieckiego Kościoła Wandejskiego Sami Urban I. Były redaktor naczelny Dziennika Grodziskiego. Slonce Mirii którego blask sprawia, że trawa jest bardziej zielona a niebo jest bardziej błękitne. To dzieki niemu (Oby żył wiecznie!) każdy młody Sarmata zwalcza swój smutek i strach. Mądry, smialy, boski. Jak mówi Swiecka Przepowiednia zetknie z brzegiem drugi brzeg. Pan wyspy Troja oraz właściciel wyspy Marks.

W świecie wirtualnym od 13 grudnia 2000 r. w Klubie Rzeczypospolitej Polskiej. Rzecznik d/s Propagandy w PPK Walther (Partii Prawdziwych Klubowidzow Walther) Wspólwydawca partyjnego pismo Red Remruts.

Następnie obywatel Królestwa Dreamlandu. Tam niesłusznie oskarżony i aresztowany. Do dnia dzisiejszego nie został wydany w jego sprawie wyrok sądowy.

Do Księstwa Sarmacji przybył 27 maja 2002 r. Namiestnik Hrabstwa Mirii od 14 stycznia 2004 r. do likwidacji prowincji. Ambasador JKM Księcia Sarmacji przy JKM Królu Dreamlandu od listopada 2003 r. do 28 stycznia 2004 r., ponownie od 3 września 2004 r. W okresie od 31 lipca 2002 r. do 28 września 2002 r. Marszałek Wielki i rzecznik Rządu.

Regent Księstwa Sarmacji 2030 stycznia 2004 r. Godność baroneta otrzymał 22 czerwca 2002 r., odznaczony dnia 25 lipca 2002 r. Złotym Orderem Zasługi Księstwa Sarmacji (ob. Krzyż Złoty Orderu Wolności). Baron od 25 sierpnia 2002 r. Niespodziewanie zniknął po 28 września 2002 r., po jego odejściu stocznia i zakłady zostały przejęte przez jego wspólnika, Michała Łaskiego. Do Sarmacji powrócił 23 sierpnia 2003 r. 19 stycznia 2004 r. jako pierwszy Sarmata zdał Egzamin ze znajomości prawa i zwyczajów Księstwa Sarmacji, tym samym uzyskując licencjat na Akademii Sarmackiej prowadzonej przez Łukasza Nowickiego. Od 25 sierpnia 2003 r. nosi tytuł hrabiego, od 25 grudnia 2004 r. tytuł markiza. Od 12 lipca 2004 r. senator Księstwa Sarmacji, od 3 listopada 2004 r. Marszałek Izby Senatorskiej. Od 7 grudnia 2004 r. Minister Stanu. 1 lutego 2005 r. powołany na funkcję sędziego Trybunału Honorowego.

Od 6 listopada 2005 r. wybrany przez konklawe Swieckiego Kościoła Wandejskiego ojcem świeckim. Przyjął imię Sami Urbana I.

Właściciel korporacji Neftis, współudziałowiec następnie syndyk masy upadłościowej Banku Exenic. W przeszłości współwłaściciel m.in. stoczni, zakładów zbrojeniowych, restauracji, przedsiębiorstwa transportowego, huty szkła i cegielni. Posiada na własność wyspę Troję położoną na zachód od Zatoki Północnej. Prowadził sarmacki amfiteatr. Od grudnia 2003 r. przez kilka miesięcy redaktor Bramy Sarmackiej. 12 lutego 2005 r. założył Grupę Artystyczną Neftis, publikującą satyryczne rysunki o tematyce sarmackiej. Wydawca Dziennika Grodziskiego. Rzecznik zjednoczenia ziem sarmackich pod panowaniem Piotra Mikołaja. Krytyczny wobec postanowień unii Księstwa Sarmacji z Mandragoratem Wandystanu - odchodzi.

Zamieszkuje w Cesarstwie Vahalli. Prezes Urzędu Heraldycznego, kanclerz rządu cesarskiego. Po abdykacji Roberta Janusza Czekańskiego wybrany Kaizerem Cesarstwa Valhalli. Tworca systemów informatycznych państwa.

W dniach 3-5 października 2003 r. brał udział w pierwszym zjeździe Sarmatów w Toruniu, we wrześniu 2004 r. z okazji swoich urodzin zorganizował spotkanie Sarmatów w Łodzi, przybył również na drugi zjazd Sarmatów w Toruniu we wrześniu 2004 r. i urodziny Roberta bar. Czekańskiego w Toruniu w lutym 2005 r. Uczesnik Pierwszego Zjazdu Mikronacji we wrześniu 2005 r. podczas którego odkrył aferę 2.500 libertów.

Ojcowie Świeccy
Bezkonklawowi
Wybrani na konklawe