Mandragorzy

Mandragorzy stoją na czele awangardy proletariatu od zarania Wandystanu. Pierwsza konstytucja wandejska stanowiła, że uosabiają postępową wiarę w idee towarzysza Wandy. Stanowią najwyższy wzór cnót proletariackich. Są drogowskazem dla ludu pracującego miast i wsi. Wyznaczają najdoskonalsze standardy klasie robotniczej, pracującemu chłopstwu i postępowej inteligencji, będąc trwałym gwarantem ciągłości i niepodległości państwa ludowego.

Mandragorzy — tytani pracy — trzymający w rękach młot i sierp przemian społecznych, ekonomicznych i politycznych najpełniej realizują zasadę kolektywizmu pracy.

Żeńską wersja jest mandarynka.

Mandragorami są:

  1. Defloriusz Dyman Wander
  2. Marceli Baldachim Khand
  3. Michał Czarnecki
  4. Michał Sobczak
  5. Arkadij Magov
  6. Alojzy Pupka
  7. Polyna