Projekty ustaw/Doktryna Polityki Eksportu Rewolucji

W trosce, aby zasady wandyzmu były realizowane niezmiennie, niezależnie od zmian na stanowiskach władzy, a także aby swoje intencje obwieścić światu, aby jasne było, że nic nie jest skrywane bądź nieszczere, Lud Pracujący Miast i Wsi stanowi, za pośrednictwem swoich przedstawicieli, niniejszą doktrynę polityki eksportu rewolucji, którą kierować winien się każdy urzędnik Mandragoratu, a w szczególności Ci, którzy do dbania o tą sferę aktywności państwa są powołani.

Art. 1.

Mandragorat Wandystanu, jako ojczyzna mikroświatowego proletariatu, dąży do pokojowego współistnienia z Ludami Pracującymi wszystkich nacji zorganizowanych w państwa. Każda z tych nacji jest zaproszona do współistnienia z Ludem Pracującym Wandejskich Miast i Wsi w takiej formie, jaka będzie obopólnie korzystna.

Art. 2.

Mandragorat Wandystanu odrzuca w swojej polityce zewnętrznej represyjne narzędzie "uznania", będące w powszechnym użyciu wrogiej kliki państw monarchofaszystowskich jako narzędzie kolonialnego szantażu. Mandragorat broni prawa do autokreacji - opinia strony trzeciej, jakkolwiek istotna dla niej samej, nie stanowi o fakcie istnienia i statusie mikronacji. Wandystan przeciwstawia "uznaniu" narzędzie "nawiązania wzajemnych stosunków dyplomatycznych" jako wyraz postępowego i egalitarnego postrzegania płaszczyzny kontaktów międzymikronacyjnych.

Art. 3.

Mandragorat, głosząc przesłanie Towarzysza Wandy o światowym pokój i przyjaźni, dąży do nawiązywania jak najlepszych stosunków z wszystkimi państwami reprezentującymi ludy pracujące swoich krain. Państwom najbardziej zaprzyjaźnionym, z którymi Lud Pracujący wiążą więzy osobiste, kulturowe i polityczne, nadaje się, na podstawie ratyfikowanego przez Churał Ludowy traktatu, miano państw siostrzanych.

Art. 4.

Mandragorat wspiera ruchy wolnościowe na całym świecie wirtualnym, biorąc jednak pod uwagę etap rewolucji społecznej przez nie reprezentowany. Im bardziej zaawansowany etap rewolucji społecznej (mierzony w skali od stanu neokidii pierwotnej, przez autokratyzm leblandzki, biedafeudalizm, monarchofaszyzm klasyczny, rewolucję systemoburżuazyjną aż do socjalmikronacjonalizmu i wandyzmu), tym większe wsparcie jest stosowne.

Art.5.

Działalność wywiadowcza, rozumiana tu jako szerokie ujęcie gromadzenia informacji oraz wczesnego przeciwdziałania zagrożeniom dla Mandragoratu jest pełnoprawnym środkiem oddziaływania międzynarodowego. Nie prowadzi się wrogich działań wywiadowczych w krajach siostrzanych, sojuszniczych oraz zaprzyjaźnionych.

Art. 6.

Sarmacka Armia Ludowa stanowi zbrojne ramię Ludu Pracującego Miast i Wsi, które stoi na straży i bez wahania broni zdobyczy rewolucji, a, gdy taka potrzeba zostanie wyrażona, niesie płomień wyzwolenia ludom zniewolonym. Mandragorat Wandystanu nie toczy wojen agresywnych, nie prowadzi podbojów i nie poszerza swego terytorium inaczej niż na podstawie umów międzynarodowych bądź, jeżeli taka potrzeba zajdzie, pokojowego osadnictwa ziem niczyich na podstawie ustawy Churału Ludowego i w porozumieniu z ewentualnymi stronami zainteresowanymi.

Art. 7.

Mandragorat wyrzeka się polityki jakichkolwiek aneksji i inkorporacji. Wszelkie działania dyplomatyczne Mandragoratu są prowadzone z myślą o wzmocnieniu wszystkich stron biorących ich w nich udział. Ewentualne projekty mające na celu włączenie innego podmiotu w skład Mandragoratu są rozważane jedynie na podstawie wyrażonej wprost woli danego podmiotu.

Art. 8.

Mandragorat Wandystanu chroni i wspiera wszelkie nacje kulturowe i polityczne, które na podstawie porozumienia międzynarodowego, spontanicznej akcji bądź stopniowego osadnictwa zdecydowały się osiedlić w Mandragoracie. Każda z tych nacji zachowuje trwale i nieodwołalnie prawo do samostanowienia, wyrażane wolą większości swoich rodaków. Mandragorat zachowuje pełne prawa do decydowania o losie terytoriów, które powierzył nacjom osiadłym, podczas gdy nacje włączone wraz z ojczystymi ziemiami zachowują prawo do decydowania o nich.

Art. 9.

Działania funkcjonariuszy państwowych sprzeczne z lub godzące w Doktrynę stanowią podstawę, w zależności od ich skali i skutków, do odwołania ze stanowiska oraz do pociągnięcia do odpowiedzialności na podstawie przepisów karnych tyczących się sabotażu i zdrady państwowej.

Art. 10.

Doktryna obowiązuje do momentu jej odwołania bądź zmiany przez Churał Ludowy.